نقد فیلم - خیلی دور خیلی نزدیک
خیلی دور ، خیلی نزدیک
فیلمی از : رضـــا میـــرکریــمی
در ابتدا به آقای رضا میرکریمی به خاطر این فیلم زیبا و خوش ساخت تبریک عرض نموده و آرزوی موفقیت بیشتر را برای ایشان آرزومندیم.
آقای میر کریمی در این فیلم نیز مانند فیلمهای قبلی خود (اینجا چراغی روشن است ، زیر نور ماه) به مسئله ارتباط انسان با خدای خویش میپردازد و به گونه ای آقای میر کریمی در فیلمهای خود رابطه انسان با خداوند را به گونه ای خاص و با مهارت انجام میدهد.
در فیلم خیلی دور خیلی نزدیک به زندگی دکتر عالم که یک پزشک متخصص مغز و اعصاب است میپردازد و رابطه او با محیط اطرافش ، با خانواده اش و با ÷سرش سامان که متوجه میشود سامان بیماری مغزی دارد پرداخته شده است.در این فیلم شاهد نکات بسیاری هستیم نکاتی مانند اعتقادات مردم ایران به بعضی چیزها و یا بی اعتماد بودن در بعضی مسائل به افرادی نظیر دکتر عالم.
مثلا در ابتدای فیلم در حالیکه دکتر عالم بر روی صندلی نشسته و منتظر شروع برنامه است فردی که برای او چای آورده است به او میگوید که گره دستهایش را باز کند چون شگوم ندارد.و یا در جای دیگر شاهد این هستیم که ایرانیها 13 را نحس میدانند و مسائل دیگر مانند دود کردن اسپندو غیره.
اما در این فیلم شاهد یک مسئله مهم دیگر نسز هستیم و آن اعتقاد بالای مردم به خداوند و اینکه در هنگام مشکلات از خدای خود یاری می طلبند است.مانند صحنه ای که مادری برای شفای پسر خود در حال دعا و راز و نیاز میباشد.
از این مسائل که بگذریم به صحنه پایانی فیلم می رسیم که در حالی که دکتر عالم برای نجات پسرش راهی سفر میشود اما در نهایت این پسر است که ناجی پدر میشود.
اما ما در این فیلم جاده ای شاهد یک نکته بسیار قوی هستیم که تا امروز کمتر در فیلمهای سینمای داخلی شاهد آن بوده ایم و آن هم فیلمبرداری زیبای این فیلم بود که واقعا عالی و با مهارت خاصی انجام شده بود مخصوصا فیلمبرداری صحنه هایی که ما در کویر شاهد آن هستیم. طوریکه زاویه دوربین با نور محیط خیلی دقیق تنظیم شده بود و خود این باعث یک نورپردازی زیبا بود.
نکته مثبت دیگر این فیلم بازیگر توانای این فیلم یعنی آقای مسعود رایگان (دکتر عالم) است که نقش اول این فیلم را ایفا نمود.فاکتور اصلی هر بازیگری که شما بهتر میدانید صدای بازیگر است که آقای رایگان این فاکتور را در خود داشت و از صدای زیبایی برخوردار بود.البته از بازی خوب آقای رایگان نمیتوان گذشت.
و در پایان میتوان به کار جالب آقای میر کریمی اشاره نمود که در این فیلم ما تصویر مستقیمی از یکی از شخصیتهای اصلی فیلم یعنی پسر دکتر عالم(سامان) را نداشتیم و تنها صدا بود که این نقش را بوجود آورده بود. به جز صحنه کوتاهی که در دوربین هندی کم نشان داده میشود.
نویسنده : آقای بازیگر
درباره وبلاگ
